Εκκριτική ωτίτιδα στα παιδιά – Παρουσία υγρού στο αυτί

Η παρουσία υγρού στο αυτί είναι ένδειξη εκκριτικής ωτίτιδας. Ουσιαστικά, το υγρό που παράγεται από την εκκριτική ωτίτιδα συσσωρεύεται πίσω από την τυμπανική μεμβράνη εμποδίζοντας τον αερισμό του ωτός και προκαλώντας μείωση της ακοής.

Η ακριβής αιτιοπαθογένεση της εκκριτικής ωτίτιδας δεν είναι σαφής.
Κύριο ρόλο παίζει η η ευσταχιανή σάλπιγγα που ρυθμίζει την λειτουργία του αυτιού και η απόφραξη της συνεπάγεται εκκριτική ωτίτιδα. Ιδιαιτέρως τα παιδιά, λόγω της διαφορετικής θέσης της ευσταχιανής τους ή της ανατομίας τους έσω ωτός τους μπορεί να παρουσιάζουν ευπάθεια σε λοιμώξεις του μέσο ωτός, είτε ιογενείς είτε μικροβιακές.

Η εκκριτική ωτίτιδα συναντάται συχνά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών.
Συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη της νόσου σε αυτές τις ηλικίες είναι ο συγχρωτισμός τους σε παιδικούς σταθμούς και σχολεία που ευνοούν την ανάπτυξη ιώσεων καθώς δεν είναι πλήρως αναπτυγμένη η άμυνα του
οργανισμού τους.

Επίσης, όταν τα κρεατάκια στη μύτη είναι υπερτροφικά ή φλεγμένουν συχνά, τότε επηρεάζουν συνήθως και τα αυτιά προκαλώντας συχνά ωτίτιτιδες. Τα ποσοστά εκδήλωσης της νόσου τείνουν να μειώνονται καθώς αυξάνει η
ηλικία. Αποτελεί δε, την πιο συχνή αιτία βαρηκοϊας στα παιδιά.

Ειδικά στα παιδιά, η νόσος είναι ασυμπτωματική και γίνεται αντιληπτή είτε από τους γονείς είτε από τους δασκάλους που παρατηρούν ότι το παιδί δεν ανταποκρίνεται σε ακουστικά ερεθίσματα (π.χ. του μιλάνει από απόσταση και δεν ανταποκρίνεται ή βάζει δυνατά την τηλεόραση, ή μιλάει το ίδιο πολύ δυνατά ή παρουσιάζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου κλπ).

Είναι πολύ σημαντικό να αντιμετωπιστεί έγκαιρα για να μην εξελιχθεί σε χρόνια κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στην ακοή. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ηλικίες 2 έως 5 που εμφανίζεται συχνότερα η νόσος είναι καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη του λόγου στα παιδιά και κάθε πρόβλημα βαρηκοϊας πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα.

Τρόποι αντιμετώπισης της εκκριτικής ωτίτιδας.

Η θεραπεία που συστήνει αρχικά ο γιατρός είναι συντηρητική. Το νήπιο παρακολουθείται και συνήθως η ωτίτιδα υποχωρεί εντός 3 μηνών. Αν το διάστημα αυτό παρέλθει και η βαρηκοϊα είναι μεγαλύτερη από 40dB τότε ο
γιατρός πρέπει να επέμβει χειρουργικά για την αποκατάσταση της ακοής.
Αυτό γίνεται με παρακέντηση της τυμπανικής μεμβράνης και εισαγωγή σωληνίσκων για να αερίζεται επάρκώς ο μέσος ούς. Η επέμβαση μπορεί να συνοδεύεται και από αδενοτομή εφόσον κρίνει ο γιατρός ότι είναι απαραίτητο.